Mijn verhaal.

Er was eens… de dans van het penseel met de verf.

Als Elisabeth Maria Anna Burgers werd ik geboren in 1957 in Arnhem. Schilderen was op de kleuterschool al een grote passie met veel spetterwerk, wat begrijpelijk niet door de kleuterjuffen werd gewaardeerd. Schilderen was voor mij als dansen met verf en dansen, ballerina worden, dansen bedenken, dat wilde ik als kind. Dat én moeder worden. Het ballerinaschap bleek fysiek voor mij niet weggelegd en dans leek van het toneel. Op de middelbare school kreeg ik een tekenleraar die mijn leven veranderde. Hij zag een door mij gemaakt portret van mijn oma, vervolgens het portret van mijn vader en hij ging tot mijn grote verrassing op bezoek bij mijn ouders om te pleiten mij naar de kunstacademie te laten gaan. Het was zo onwerkelijk en geweldig dat mijn ouders toe stemden op voorwaarde dat ik overdag een echte opleiding zou volgen. Ik kon gaan leren dansen, dansen met verf.

Vanaf mijn 16e kreeg ik het geluk regelmatig in opdracht te mogen portretteren. In de vakanties ging ik in de leer bij mijn oom en kunstenaar Bernd Terhorst. Daarop volgde de vooropleiding en avondopleiding aan de kunstacademie. Overdag leerde ik voor juf aan de Pabo, s’avonds zwoegde en zweefde ik op de kunstacademie. Thuis schetste en schilderde ik tot diep in de nacht de modellen, dromen, verbeeldingen en werelden en maakte tussendoor portretten.

Zoals ieders leven had ook mijn leven haar wendingen met de stroom mee, ertegen in, watervallen, versnellingen, blokkades en zijstromingen. Met die stroom kwam na de Pabo de studie psychologie, trouwen met mijn vriendje, drie fantastische dochters krijgen, moederschap combineren met een mooie loopbaan dankzij mijn inwonende moeder, nog meer studie, nog harder werken, blijven portretteren in opdracht en blijven fotograferen. Fascinerend om kinderen, volwassenen, organisaties als landschappen te bestuderen, hun melodie te ontdekken, te spiegelen, weer te geven, te creëren. Ik leefde in een hoog tempo. Levensgebeurtenissen niet meer op kunnen vangen, bracht inzicht en verandering. Tijd heelt. Ik ging opnieuw experimenteren op de kunstacademie, weer leren kijken en onbevangen zijn. Fotografie opnieuw ontdekken maar nu digitaal. Met verf op zoek naar mijn wereld. Het heeft even geduurd tot ik niet meer alles dicht maakte maar er weer ruimte kwam. Een docente leerde ons in elk werk een kier te laten waar je naar binnen kunt. Kwetsbaar voelt het, nieuw, om die kier niet dicht te schilderen en een opening te houden waar je uit het werk kunt stappen. Ik ben intuïtiever gaan schilderen en heb mijn oude passie kind en jeugdpsychologie weer op mogen pakken en verwonder me opnieuw over de mens.

Ik treed slechts sporadisch met mijn vrije werk naar buiten en dan liefst kort en krachtig, omdat intimiteit met en liefde op het eerste gezicht voor een kunstwerk voor mij van waarde zijn. Kenmerkend is mijn zoekende gelaagde kleur- en materiaalgebruik, waarbij mijn werk steeds vlotter en losser is geworden en er meer ruimte is ontstaan voor eigen bewegingen en vormen. Ik wil schilderijen maken waar ik in dans, kan dromen, rusten of blij van wordt. Bij portretten ligt de nadruk op het verglijden en weerkaatsen van het licht op de huid van de te portretteren persoon. De penseelstreek moet als het ritme zijn van het licht dat over het gelaat van die persoon streelt en dansen als de melodie die uit deze persoon klinkt. Elke keer een enorme uitdaging. Ik ploeter met, geniet van, zwoeg en zwelg in deze dans van het penseel met de verf.

Treffende sfeervolle portretten, snelle schetsen, sprookjesachtige landschappen, krachtige natuurimpressies; het is allemaal mogelijk in mijn atelier in Velp

Lid van de Alliantie, in de gemeente Rheden woonachtige en werkzame professionele beeldend

kunstenaars,www.dealliantie.nl

Lid van Nationale Associatie voor Beeldende Kunstenaars, www.nabk.nl,

Lid Artsalontwee 008, medeoprichtster groep vrij gevestigde kunstenaars met eigen exposities

Lid Stichting Kreanet,www.kreanet.nl; Het KreaNET-netwerk telt ongeveer 450 mensen uit een grote variëteit aan werkgebieden. Doel van dit netwerk is de onderlinge professionele uitwisseling te bevorderen. Dat gebeurt door het organiseren van bijeenkomsten. De deelnemers werken in universiteiten, hoger beroepsonderwijs, advies ,trainingorganisaties, in managementfuncties en in de kunstwereld. KreaNET is hun ontmoetingsplaats. Elke ontmoeting is een kans van groei, zowel persoonlijke als creatieve.

               “Altijd is er dat verlangen, het werken en het zoeken naar het tovermoment                       wanneer het penseel en de verf op het doek boven de choreografie
                            uitstijgen tot een dans, wervelend of ingetogen, dat wat past
                                                          bij dat moment, dat beeld”